Perły pawie to określenie handlowe pereł o ciemnej, wielobarwnej i opalizującej powierzchni. Nazwa nawiązuje do piór pawiego ogona, a nie do konkretnego gatunku perłopława ani odrębnej odmiany biologicznej.
Czym dokładnie są perły pawie?
„Pawie” odnosi się przede wszystkim do koloru i sposobu odbijania światła. Takie perły mają zwykle ciemną bazę – grafitową, stalową, granatową lub niemal czarną – na której pojawiają się zmienne refleksy. W zależności od kąta padania światła ich powierzchnia może wyglądać inaczej.
Określenie może dotyczyć zarówno pereł słodkowodnych hodowlanych, jak i pereł o innym pochodzeniu. Sama nazwa nie wskazuje więc na konkretny gatunek ani miejsce powstania perły. O jej „pawim” charakterze decyduje wygląd.
Jakie kolory i połysk mają perły pawie?
Ich charakterystyczny efekt wynika z irydescencji, czyli zjawiska optycznego powodującego pojawianie się różnych barw na powierzchni. Światło przechodzi przez mikroskopijne warstwy masy perłowej i odbija się od nich pod różnymi kątami. W jubilerstwie głęboki, wielobarwny połysk pereł określa się także terminem orient.
Najczęściej spotykana paleta obejmuje:
- grafitowe tło
- stalowe lub srebrzyste refleksy
- odcienie zieleni, często przypominające morski kolor
- fioletowe i różowe poświaty
- złote akcenty
Nie każda perła określana jako pawia ma wszystkie te barwy jednocześnie. Ich natężenie zależy między innymi od budowy powierzchni, grubości warstw masy perłowej i oświetlenia. W porównaniu z klasycznymi perłami białymi wyróżniają się ciemniejszą bazą oraz bardziej złożoną grą kolorów zamiast jednolitego, jasnego połysku.
Jak prezentują się w biżuterii?
Perły pawie wykorzystuje się w naszyjnikach, kolczykach, bransoletkach i pierścionkach. Ich wielotonowa powierzchnia dobrze kontrastuje zarówno ze srebrem, jak i ze złotem. W zestawieniu z białymi perłami wyglądają mniej klasycznie, ponieważ kolor zmienia się wraz z ruchem i kątem padania światła.
Trzeba też pamiętać, że nazwa „pawie” opisuje efekt wizualny. Przy ocenie konkretnej biżuterii znaczenie ma również to, czy kolor jest naturalnym wynikiem budowy masy perłowej, czy został uzyskany albo wzmocniony obróbką, na przykład barwieniem.
